خرید بک لینک

 بعيد مي دانم اينها اهل جايي باشند. اسم شان لاريجاني است که بايد ولايتي در شمال ايران باشد. اما خودشان متولد عراق و بزرگ شده نجفند. چند سال قبل از انقلاب در معيت پدر، که آيت اللهي همسايه آقاي خميني در همان شهر بود، به ايران مي آيند و آنگاه که انقلاب مي شود همراه سيلاب ان مي شوند و خود را به اين سيلاب مي سپارند، تا اينکه به ساحل آرامش و ثروت و مقام مي رسند...


لاريجاني ها اهل جايي نيستند. بي وطني در چهره آنها موج مي زند. فارسي را به سختي صحبت مي کنند و بعيد مي دانم نام ايران را شنيده باشند. يا اگر شنيده اند به اهنگ ان گوش داده باشند. اصلا نمي دانند ايران برگ چه درختي است و به درد چه کاري مي خورد...


نسبت شان با سرزمين و زبان و اب و خاک مشخص نيست...


خوش خوشان با انقلاب آمده اند و پشت سفره ان خورده اند و خوابيده ند...


ديده ايد بيشتر کاسه ليسان امروز انقلاب هر کدام  زماني برادري داشته اند که در زمان جنگ ان برادر به افتخار شهادت نايل امده؟ از خود پرسيده ايد چطور است از برادران لاريجاني هيچکدام به اين افتخار نايل نيامده اند؟ که حالا بقيه برادران وقتي دارند پشت سفره انقلاب لقمه هاي آنچناني برمي دارند يادي از او  کنند؟ خوب براي اينکه اينها ايراني نبوده اند تا براي دفاع از اب و خاکش فداکاري کنند...عراقي عرقي هم که نبوده اند...

برچسب: نویسنده: سپیده کریمی‌پور تاريخ: شنبه 23 ارديبهشت 1396 ساعت: 5:46

صفحه بندی