بگذرد اين روزگار تلختر از زهر

شايد گفتن اين حرف ها آن هم در اين وبلاگستان ريش و پشمي درست نباشد

حتما برادران انگشنر عقيق و پيشاني پينه بسته - که معمولا چون به خلوت مي روند آن کار ديگر مي کنند- از اين حرف ها بدشان بيايد و ايضا خواهران ماخوذ به حيا

اما خوب اينجا مي گوييم و مي نويسيم

چيزي هم نيست

همين است که هست

واقعيت تلخ يک حضور

يک حضور طولاني و ناسالم و آزاردهنده

خوره اي که به جان ايران عزيز افتاد

به جان فرودستان و چهل سال خورد و خورد و خورد

و چه بد بود که همه اين آزارها را به نام چيزهاي مقدس انجام داد

و چهل سال از عمر يک ملت کم نيست

مثل يهودي هاي سرگردان

چهل سال در بياباني چرخيدن و به جايي نرسيدن