سکوت خانه ام سنگين
و شر شر باران
مي شويد همه تنهاييم را
وقت نوبهاران است
در اين بامداد خيس
در اين تنهايي سرشار
به ياد کودکي هايم
وه چه زيبا بود
بس گوارا بود باران
عبور ساکت من
از کنار روزگاران است
برچسب: نویسنده: سپیده کریمیپور تاريخ: دوشنبه 30 اسفند 1395 ساعت: 9:06